نقدی بر وبلاگ نیارق پژوهی

عرضم به حضور شما که این دنیای مجازی واقعی و غیر واقعی اینترنت برای همه کشورهای جهان از همه لحاظ چه در زمینه سیاسی ،

اقتصادی ، فرهنگی ، هنری ، مذهبی و ورزشی و غیره خطرناک شده و همه چیز را به هم زده ، راست و دروغش معلوم نیست ، نه میشه به مطالبش اطمینان کرد نه به تصاویرش ونه به اخبار و عکاسش ، دقیقا شبیه نمایشگاه اتومبیل یا بنگاه معاملاتی املاگ شده ،

هر کس هر چی از ذهنش میگذره ( مثل من ) با آب و تاب مینویسه بدون اینکه حتی در رابطه با نوشته خودش تحقیقی انجام داده باشه ، البته من خودم اعتقادم بر اینه که هر چیز نوشته شده ای به خواندنش می ارزه حتی اگر بد بوده باشه منتها مطلب و یا متن نوشته شده با ید تناسبی هم با افکار کاربرانی که در اینترنت دنبال مطالب مورد علاقه خود میگردند داشته باشه ، به عنوان مثال نام وبلاگ یا وبسایت یا بهتر بگم پاتوق من هیچ تناسبی با مطالب وبلاگ من نداره ولی حس ناسیونالیستی و وطن پرستی ویا نژاد پرستی من باعث شده که اسم وبلاگ خودم را نیارق بنامم ، البته از آدم بیسوادی مثل من نباید جز این انتظار داشت ولی من افسوس میخورم از آدمهای با سوادی که مثل من بیسوادنند و با اینکه خیلی میدانند نمیتوانند خوب بنویسنند ، اگر شماها هم مثل من وبگردی کنید شاید با وب هایی مواجه بشید که دوست داشته باشید از صبح تا شب مطالب آن را خوانده باشید ، در موتور جستوگر کوگل اگر نام نیارق را وارد کنید با وب های مختلفی مواجه میشوید که از نظر محتوا هیچ کدام ارزش خواندنش را ندارند ، حتی از آنهایی که انتظار داریم خوب بنویسند نتوانسته اند به این مهم جامه عمل بپوشانند ، یکی از این وبلاگ ها پایگاه نیارق پژوهی دانشمند و مورخ و شاعرو ادیب محترم هم ولایتی ما میباشد البته قطعا جناب دانشمند ما معنی و مفهوم پژوهش را بهتر از من میدانند حالا نمیخوام وارد بحث مقوله پژوهش بشم که اصلا روستای ما به خاطر کم سن وسال بودن فعلا نیازی به پژوهش ندارد ، قطعا ایشان تاریخ آذربایجان و ترکان ایران را به خوبی میدانند ولی بعضی مواقع در نوشته های خودشان به عنوان تاریخ روستای نیارق و روستا های همجوارمطالبی را از آیین و رسم و رسومات منتشر میکنند که نه تنها فقط مختص روستای نیارق و روستاهای هم جوار بلکه رسم و رسوم و تاریخ حد اقل یک صد میلیون آذری و ترک زبانان جهان از شوشای شوروی سابق گرفته تا نخجوان و شمال ترکیه و جمهوری آذربایخان و شرق عراق که همه با آن تاریخ و آداب و سنن آشنایی کافی دارند ،

اصولا تاریخ تمدن هر منطقه ای بر میگردد به اولین سکونت قبیله ای یا طایفه ای یا شخصی در یک مکان مشخص که تاریخ آن مکان با آن سکونت و اسکان شکل میگیرد من فکر میکنم تا این لحظه هیچ کداممان نمیدانیم که دقیقا این ایالت نیارق اولین ساکنانی که داشت از کجا و چه موقع به آنجا نقل مکان کرده اند در هیچ یک از کتابهای تاریخی آذربایجان و حتی تاریخ هزاران ساله ایران هم اسمی از نیارق نیامده مگر اینکه ادعا کنیم حضرت آدم وقتی از بهشت رانده شد در نیارق فرود آمده ، هیچ کدام از اینها هم دلیل نمیشود که مثلا آقای آنتونیوبزغالوف مورخ روسی دویست سال پیش از جین نی دره عبور کرده و یا آنتونیو چاکایوف باستان شناس ایتالیایی با الاغ خودش از کوه اسبینه یا همان اسپناس گذر کرده و به کوته کومه رسیده ، چون تاریخ تمدن را با کوه و جنگل و بیابان مقایسه نمیکنند همه کوهها و جنگلها و دریا ها از اول پیدایش کره زمین بوده و تا آخر هم خواهد بود ، یعنی آگر تمام اهالی روستا بخواهند به جای دیگر نقل مکان کنند دیگر کوه اسبینه ویا وجللیگ را با خودشان نمیبرند ،

متاسفانه هیچ مدرک معتبری هم دال بر ورود پادشاهی ، عارفی ، شاعری ، حکیمی در تاریخ مشخص و معین به ایالت خودمان را هم نداریم ، حتی چنگیز خان هم که تمام ایران را تصرف کرده بود گذرش به ایالت زیبا و با شگوه ما نیفتاده که در آن صورت نیارق را پایتخت ایران میکرد ، و تا حالا هم اولین شاعر و مورخ و ادیب زبان مادری ما که نافش را در ایالت ما بریده اند خود شما هستید ، خود شما بهتر از همه نیارقیها میدانید که اهالی بسار گرامی نیارق به صورت طایفه ای به نیارق نقل مکان کرده اند که اکثر آن طایفه ها از قبیل اوجارولو و گرمللو و......(از اسامی طایفه ی دشت مغان ) به علت درگیریها و بی ثباتی منطقه خودشان که زمانی جولانگاه شاهان افشاری و قاجاری بود از دشت مغان به آنجا مهاجرت کرده اند وحتی از طایفه های کردی هم در ایالت مان داریم ، تا این لحظه هم هیچ باستانشناسی با کنکاش و جستجو چیز و یا اشیا ویا گور دسته جمعی یا شمشیر و غلافی کشف نکرده که بتوان به قدمت تاریخی آن اشاره کرد

( البته اینجانب افتخار میکنم که تاریخ وطنم نیارق به هزاران سال برسد ولی ترسم از اینه با این مهاجرتی که به جاهای دیگر داریم همین نیمچه تاریخمان را هم فراموش کنیم ) ----

بلاخره سخن کوتاه دوست من که سعی کنیم بیشتر دنبال واقعیت ها که کار بسیار مشکلی هم هست( به خصوص تحقیق در رابطه با تاریخ و آداب و سنن ) برویم ، شما میتوانید در وبلاگ خودتان از ادبیات زبان مادریمان به همه کاربرانی که زبانشان را دوست دارند کمک کنید ، میتوانید با شعرهای زیبایتان کلماتی را که از آنها منحرف شذه ایم به ما بیاموزی ، مگر شما فکر میکنید در روز چند نفر از سایت شما دیدن میکنند حتی نود درصد خود نیارقیها از سایت شما بی اطلاع هستند ، ولی اگر مطالب و نوشته های شما در رابطه با تاریخ ترکان ایران و آذربایجان باشد مطمعن باشید که تمام هموطنان ترک و آذری و ترکمن از مطالب ارزنده شما استفاده خواهند کرد ، یا اینکه لطف کنید نام وبلاگتان را از پایگاه نیارق پژوهی به افسر نیوز تغییر دهید تا بتوانیم خبرهای روز ایالت مان را با خبرهای داغ داغ از وبلاگ شما به سمع نظر خودمان برسانیم ،

میترسم وبسایت نیارق پژوهی شما مثل قضیه اختراع ژاپنی و ایرانی باشه که وقتی ژاپنی شروع به کندن زمین میکنه در عمق صد متری یک تیکه سیم کابل پیدا میکنه بر میگرده به ایرانیه میگه این نشون میده که در کشور ما از یک صد سال قبل سیم اختراع شده بوده ایرانیه هم به خاطر اینکه کم نیاره شروع به کندن زمین میکنه به عمق صد متری میرسه چیزی پیدا نمیکنه به دویست متری هم میرسه چیزی پیدا نمیکنه بر میگرده به ژاپنیه میگه این نشون میده که در کشور ما از دویست سال پیش بی سیم اختراع شده بوده ، خیلی بده که آدم بعد از دویست ماه وبلاگ نویسی تازه متوجه بشه که بی سیم اختراع کرده ،

سخن آخر اینکه نوشته من فقط انتقاد از کسی که انتظار بیشتری برای یاد گرفتن و فهمیدن از او داریم میباشد و ارزش و برچسب و انگ و مارک دیگری ندارد که آن کار اجنبی هاست پاینده باشی دوست من