انسان - خدا - شیطان

شاید افسانه باشد اما قشنگ است

داوینچی موقع خلق تابلوی شام آخربه دو نفر احتیاج پیدا کرد با چهره هایی شبیه مسیح مصلوب و یهودای خاین ،

اولی را به راحتی یافت ، کشیشی پاک و روحانی که چهره مسیح را از روی چهره کشیش نقاشی کرد ، اما در یافتن دومی به مشکل برخورد این باید کسی می بود که خیانت از ناصیه اش میبارید داوینچی می خواست شاهکار بیافریند ، سالها گشت پی دومی و نیافت تا عاقبت گدایی مست و ژنده پوش در جایی دید و بردش گلیسا و آنجا ، حین نقاشی یهودا از روی چهره گدا ، ناگهان متوجه شد که این انسان زشت کسی نیست جز همان کشیش روحانی که حال به چنین سیه روزی افتاده

با این حساب داوینچی فهمید که نیکی و پلیدی در واقع یک چهره دارند و این چرخ روزگار است که انسان را گاه نیک و گاه پلید میکند

محل زندگی خدا و شیطان درون انسان است